Εννοείται ότι ο κάθε Ευκλείδης θα μας πει κάτι για να υποβαθμίσει την προσπάθεια άλλων λαών, βέβαια με κανένα αντεπιχείρημα. Ο κάθε Ευκλείδης ηδονίζεται απλά μόνο για συγκεκριμένης μεθοδολογίας ύλης ασκήσεων μόνο για την προσωπική του τέρψη ότι μπορεί και τα λύνει ή ότι με αυτά τα θέματα κάποιος είναι πλήρης για να περάσει στο Πανεπιστήμιο. Την ίδια στιγμή όμως, δεν έχουμε βιομηχανία! Δεν έχουμε ερευνητικά projects σε βασικές θετικές επιστήμες π.χ. Μαθηματικά, με posters μέσα στο Τμήμα γιατί οι καθηγητές Πανεπιστημίων ξέρουν. Να πάνε να μιλήσουν για μιγαδικές συναρτήσεις σε χώρους με μέτρα Radon και να γίνει χαμός. Γιατί πολύ απλά η νοοτροπία στο Μαθηματικό δεν είναι η Μαθηματική ελεύθερη σκέψη αλλά άντε να περάσουμε το μάθημα: μια κοινωνία ολόκληρη υποκρίνεται ότι ασχολείται με την Μαθηματική επιστήμη και θα το λέω στα μούτρα όλων. Σημασία όμως έχει ότι ξέρουμε να λύνουμε το Δ θέμα των Πανελλαδικών. Κάνω λάθος;
Το θέμα φίλε Ευκλείδη δεν είναι να μάθει σε κακέκτυπο ένας μαθητής λυκείου το Λογισμό με πολλές προσαρμογές αφαιρώντας την ε-δ διατύπωση ή ονομάζοντας λήμματα ως θεωρήματα με λάθος ονόματα π.χ. Bolzano, Rolle, κτλ και πλασάροντας την ιδέα της συνέχειας με συγκεκριμένες μεθόδους. Αυτά δεν είναι Μαθηματικά και ούτε Μαθηματική σκέψη. Η Μαθηματική σκέψη είναι σαν το ποτάμι: ελεύθερη και ανοιχτή. Δεν παίζει ρόλο που θα φτάσουμε ούτε αν θα λύσουμε το πρόβλημα. Η Συνδυαστική ή οι Διαφορικές Εξισώσεις με ενότητες από Θεωρία Σύγκλισης Συναρτήσεων σε Χώρους Συναρτήσεων ανεβάζουν τη δυσκολία των Μαθηματικών επειδή απλά τα Μαθηματικά (μέχρι ώρας) αντιμετωπίστηκαν ως μέθοδοι για ασκήσεις φροντιστηρίων. Θυμάμαι σε ασκήσεις στη Θεωρία Μη Γραμμικών και Μη Φραγμένων Τελεστών να χρειάζεται να υποθέσουμε τη μορφή της ακολουθίας συναρτήσεων για να εξετάσουμε π.χ. αναλυτικές ιδιότητες, συνέχεια, φράγματος κτλ ή ακόμη να κάνουμε έναν απλό υπολογισμό εσωτερικού γινομένου σε χώρο άπειρων διαστάσεων και η διαδικασία ξέφευγε πολύ από την τετριμμένη σκέψη των Μαθηματικών.
Προσωπικά δε βλέπω καμία αξία να "μάθω" ασκήσεις που περιέχουν λογάριθμο σε συνδυασμό με αόριστο ολοκλήρωμα όταν μετά στο Πανεπιστήμιο δεν θα είναι τόσο κατανοητή η έννοια του ισομορφισμού γιατί πολύ απλά το μυαλό "παγιδεύτηκε" σε πολύ συγκεκριμένες επί συναρτήσεων. Τα Μαθηματικά του λυκείου θα έπρεπε να είναι αρκετά εισαγωγικά και απλά ώστε τελειώνοντας κάποιος το Λύκειο να είναι σε θέση να μπορεί να σκεφτεί ένα απλό πρόβλημα της Άλγεβρας και να μην απευθύνεται στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για το τυπολόγιο της τριγωνομετρίας επειδή στην Αστρονομία δεν θυμάται για τις σφαιρικές συντεταγμένες το sin(A+B) και το οποίο πλέον στην διεθνή επιστήμη δεν γράφεται ως ημ(Α+Β)...αρκετά Ελληνικά απαρχαιωμένο.