
03-10-12

20:58
α) Έστω η f με πεδίο ορισμού το Α και η g με πεδίο ορισμού το Β. Τα Α και Β είναι υποσύνολα του R. Οι f και g είναι 1-1 στο πεδίο ορισμού τους, συνεπώς ισχύουν οι ισοδυναμίες:
f(x1)=f(x2) <=> x1=x2, για κάθε x1, x2 ανήκουν Α
g(x1)=g(x2) <=> x1=x2, για κάθε x1, x2 ανήκουν Β
Η συνάρτηση gof ορίζεται όταν x ανήκει Α και f(x) ανήκει Β. Έστω Γ το πεδίο ορισμού της gof. Ισχύει (gof)(x)=g(f(x)) για κάθε x ανήκει Γ.
Για x1, x2 ανήκουν Γ έχουμε:
(gof)(x1)=(gof)(x2) => g(f(x1))=g(f(x2))
Επειδή η g είναι 1-1 τότε ισχύει g(f(x1))=g(f(x2)) => f(x1)=f(x2)
Επειδή η f είναι 1-1 τότε ισχύει f(x1)=f(x2) => x1=x2
Άρα αν (gof)(x1)=(gof)(x2) τότε x1=x2. Αν x1=x2 τότε προφανώς (gof)(x1)=(gof)(x2). Συνεπώς για x1, x2 ανήκει Γ ισχύει η ισοδυναμία:
(gof)(x1)=(gof)(x2) <=> x1=x2
Επομένως η σύνθεση gof είναι συνάρτηση 1-1.
β) Θεωρούμε την συνάρτηση h(x)=x/SQRT[1+(x^2)] με πεδίο ορισμού το Β=R. Η h είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο R με πρώτη παράγωγο:
h΄(x)=[1+(x^2)]^(-3/2)>0. H h είναι συνεχής και παραγωγίσιμη στο R με h΄(x)>0 για κάθε x στο R. Επομένως η h είναι γνησίως αύξουσα στο R, άρα και 1-1.
Έστω Α το πεδίο ορισμού της f. Η σύνθεση hof ορίζεται όταν x ανήκει Α και f(x) ανήκει R, δηλαδή όταν x ανήκει Α. Επομένως η hof έχει πεδίο ορισμού το Γ=Α. Παρατηρούμε ότι για κάθε x ανήκει Α ισχύει:
(hof)(x)=h(f(x))=f(x)/SQRT[1+((f(x))^2)]=g(x). Επομένως οι συναρτήσεις g και hof είναι ίσες.
Οι συναρτήσεις f και h είναι 1-1, οπότε και η σύνθεση hof είναι 1-1. Άρα η g είναι συνάρτηση 1-1.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.