Μα προφανώς και είναι δύσκολο γιατί για να μιλήσεις για αμεροληψία χωρίς να κάνεις απλά ένα πασάλειμμα. Θα πρέπει να μιλήσεις:
- για τον παραμετρικό χώρο - εκτός αν περιοριστείς μόνο στη διακύμανση/διασπορά, όμως έχει νόημα τότε;
- για την μέση τιμή όχι μόνο μίας τυχαίας μεταβλητής Χ, αλλά και μίας συνάρτησης f(X) μίας τυχαίας μεταβλητής και να αναφερθείς και στο θεώρημα του αφηρημένου μαθηματικού - που σου δίνει ύπαρξη και τρόπο υπολογισμού.
Το θέμα όταν διδάσκεις δεν είναι απλά να δώσεις τον σωστό «τύπο». Πρέπει να βοηθήσεις τα παιδιά να βρουν τον τύπο, να ανακαλύψουν τη γνώση, να οδηγηθούν όσο γίνεται μόνα τους μέχρι και εκεί. Αυτόν τον σκοπό τον εξυπηρετεί πολύ καλύτερα η αμερόληπτη εκτιμήτρια, η οποία είναι, ουσιαστικά, ένας μέσος όρος - των σημειακών τετραγωνικών σφαλμάτων - και έχει μία αρκετά απλή αλλά ουσιαστική διαίσθηση για την έννοια της διακύμανσης/διασποράς.