Γειά σου Αλέξανδρε, και σ'ευχαριστώ
@Λένω για τη πάσα που μου δίνεις και την ευκαιρία να παραθέσω την άποψή μου.
Γενικώς, θα συμφωνήσω με τον Ryuzaki (εξ'αλλου ειναι διαπιστωμένο πολλάκις οτι μοιραζόμαστε πολλές κοινές απόψεις επι του θέματος).
Πράγματι, ο χαρακτηρισμός "λειτούργημα" ή "επάγγελμα" αφορά για μένα καθαρά τον τρόπο με τον οποίο το αντιμετωπίζει κάποιος, κατα πόσο το κάνει για να βελτιώσει την ανθρωπότητα, κατα πόσο το κάνει κερδοσκοπικά κλπ. Όλα τα επαγγέλματα, εν δυνάμει, μπορούν να χαρακτηριστούν λειτουργήματα αν τα ασκήσεις με αντίστοιχο τρόπο. Μπορείς να επισκευάζεις PC χωρίς αμοιβή για φτωχούς ανθρώπους - λειτούργημα είναι κ αυτό. Αντιθέτως, ο "σφάχτης" γιατρός που χωρίς λόγο παρασύρει κάποιον σε επέμβαση προκειμένου να πάρει το παχύ φακελάκι, επ'ουδενί δεν επιτελεί λειτούργημα. Οπότε, προσπάθησε να μη "συγχέεις" τις εννοιες αυτές μέσα σου τοποθετώντας το μηχανηλίκι ως λειτουργημα ενώ τα υπόλοιοπα επαγγέλματα οχι. Είναι κατι που χαρακτηρίζει ξεκάθαρα ΕΣΕΝΑ, σαν χαρακτήρα. Οχι το επάγγελμα.
Το Πολυτεχνείο γενικώς αποτελεί μια εξαιρετική βάση για να χτίσεις τρόπο σκέψης, να οξύνεις το νου, να βάλεις το μυαλό σου στη διαδικασία να σκέφτεται και μάλιστα με τον σωστό τρόπο. Οι σχολές είναι δύσκολες, ιδίως αν αποφασίσεις να ασχοληθείς σοβαρά, και καταλαβαίνεις πως ετσι θα έχεις το καλύτερο brain workout. Αυτό είναι κατι που δεν πρόκειται να στο "κλέψει" κανείς. Το μεγάλο ερώτημα είναι κατα πόσο αυτό θα σε βοηθήσει στη ζωή σου, πρακτικά. Και εδώ η υπόθεση σηκώνει πολλή κουβέντα.
Νομίζω πως είναι πλέον τετριμμένο να σου πούμε πως τα πράγματα στην Ελλάδα δεν είναι καλά οσον αφορά τον επαγγελματικό τομέα - σίγουρα το ακούς συνεχώς. Προσωπικά, θα προσθέσω οτι οσο περισσότερα ακαδημαϊκά "εφόδια" έχεις, τόσο χειρότερο value for money θα πετυχαίνεις. Είναι μια αγορά η οποία δεν ευνοεί τους "τυπικά καλούς", και ο λόγος είναι πως δεν έχει το υπόβαθρο να το κανει. Είναι σε πρωτόγονο επίπεδο τα πράγματα συγκριτικά με αλλες αγορές, οποτε καταλαβαίνεις πως αυτό έχει διαμορφώσει αντίστοιχες νοοτροπίες αντιμετώπισης των "σπουδαγμένων".
Σ'αυτό το σημείο να προσθέσω πως ειδικά για το επάγγελμα του Πολιτικού Μηχανικού, επειδή είναι απο τη φύση του τεχνικό, τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα στη πράξη: είναι ενα επάγγελμα που η εμπειρία παίζει τεράστιο ρόλο, και ταυτόχρονα θα πρέπει να ασχολείσαι με πολλούς "πρακτικούς" οι οποίοι οχι μόνο δεν θα δίνουν σημασία στις σπουδές σου αλλα θα τις σνομπάρουν κιόλας, αφού εκείνοι "ξέρουν πράγματα που εσύ δεν ξέρεις γιατί δεν μπορούν να σου τα μαθουν τα βιβλία". Και απο τη δική τους οπτική γωνία, έχουν δίκιο: το επάγγελμα είναι τεχνικό. Χρειάζεται να μείνεις σε αρκετά πιο "γραφειάδικα" sections προκειμένου να εκμεταλλευτείς τις θεωρητικές γνώσεις όπως αξίζει.
Στην Ελλάδα λοιπόν, θεωρώ δεδομένο πως το value for money ενός μηχανικού είναι ΚΑΚΟ. Όχι απλά χαμηλό, αλλα ΚΑΚΟ. Δεν έχω κανεναν συμφοιτητή που να έμεινε στην Ελλάδα και να διέπρεψε, ωστε να πεις πως άξιζαν τον κόπο οι σπουδές. Όλοι κυμαίνονται απο άνεργοι έως 1000 ευρώ ως ελεύθεροι επαγγελματίες με δικό τους γραφείο (απασχολούμενοι κυρίως με τακτοποιήσεις αυθεραίτων), ενώ όσοι δουλεύουν σε τεχνικές εταιρίες (με ο,τι αυτό συνεπάγεται απο συνθήκες δουλειάς, ωράρια, σταθερότητα κλπ) δεν αμοίβονται και πολύ παραπάνω - αν είναι τυχεροί και δικτυωμένοι και βρούν καλή δουλειά σε καλή εταιρία.
Αντιθέτως, εχω παρα πολλούς φίλους, γνωστούς και συμμαθητές απο το σχολείο οι οποίοι μισθολογικά κυμαίνονται στο ίδιο μήκος κύματος (πολλές φορές και υψηλότερο) χωρίς να το πληρώνουν τόσο ακριβά το "τίμημα" - δεν θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα επαγγέλματα γιατι θα πυροδοτήσουμε νέους κύκλους συζητήσεων και δεν πρέπει. Με λίγα λόγια κουράστηκαν πολύ λιγότερο στο σχολείο, κουράστηκαν πολύ λιγότερο στη τριτοβάθμια εκπαίδευση (αν σπούδασαν..), κουράζονται πολύ λιγότερο στη δουλειά τους και εν τέλει αμοίβονται το ίδιο ή και περισσότερο απο τους μηχανικούς.
Τα συμπεράσματα είναι δικά σου.
Καθαρά επαγγελματικά λοιπόν, για τα ελληνικά δεδομένα, το επάγγελμα του μηχανικού είναι μη αποδοτικό εως και μη βιώσιμο. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως πρέπει να σε αποτρέψει αν είναι κατι που το αγαπάς τόσο πολύ, που το έχεις μεράκι κλπ. Τα προηγούμενα (η αγάπη και το μεράκι) είναι μακράν τα πιο σημαντικά συστατικά που θα πρέπει να βαρύνουν την επιλογή σου. Σου παρέθεσα όμως τη πραγματικότητα, όπως τη βιώνω εγώ, για να τη γνωρίζεις και να αποφασίσεις μόνος σου.
Στο εξωτερικό τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά, κυρίως λόγω πληθώρας επιλογών. Πάλι ο κατασκευαστικός κλάδος (construction) δεν θα είναι value for money: θα δουλεύεις τρελά ωράρια με υπερβολικό άγχος και πίεση, σε δύσκολες συνθήκες (καιρικές, σκόνη, βρωμιά κλπ) αλλα τουλάχιστον θα αμοίβεσαι ικανοποιητικά. Αν όμως επιλέξεις άλλους τομείς, πολλούς απο τους οποίους ανέφερε στο προηγούμενο μήνυμα ο φίλος Κωνσταντίνος, τότε θα μπορέσεις να κινείσαι σε πιο επιστημονικά χωράφια και να κάνεις καλύτερη απόσβεση τον κόπων σου ως μαθητής και φοιτητής.
Το καλό είναι πως υπάρχουν πολλές επιλογές, το φάσμα είναι ιδιαίτερα ευρύ. Γι'αυτό και ξεκίνησα το μήνυμά μου λέγοντας πως οι πολυτεχνικές σπουδές αποτελούν μια πολύ καλή ΒΑΣΗ.
Ο γενικός κανόνας είναι πως ο,τι κ αν επιλέξεις, αν το εχεις μεράκι και ασχοληθείς σοβαρά και γίνεις ο καλύτερος (οχι απλώς καλός, αλλα ο καλύτερος), τότε η επιτυχία θα έρθει. Μικρή σημασία εχει αν αυτό θα είναι civil ή mechanical engineering ή Ιατρική ή Νομική. Ας είναι ο,τι σου κάνει πραγματικό κλικ.
Πάντως, αν ο σκοπός σου είναι να μείνεις στην Ελλάδα, σε προειδοποιώ να προετοιμαστείς για αυτό το αίσθημα πως "οι κόποι δεν βλέπω να ανταμοίβονται". Και δεν θα φταις εσύ, θα φταίει το περιβάλλον μεσα στο οποίο ζεις.
Αν έρθει ενας Κενυάτης χορευτής παραδοσιακών χορών της Κενυας να χορέψει ζειμπέκικο σε μπουζουξίδικο της παραλιακής, ολοι θα βαλουν τα γέλια και θα τον χλευάσουν. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι κακός χορευτής, απλά βρίσκεται σε λάθος περιβάλλον.
Τέλος, τοσο το ΕΜΠ οσο και το ΑΠΘ αλλα και τα περιφερειακά τμήματα είναι υπερ ικανοποιητικά ως επίπεδο. Σϊγουρα με τη ραγδαία πτώση των βάσεων εχει πέσει αρκετά το επίπεδο (δε γίνεται να εμεινε το ίδιο!), αλλα αν θέλεις πραγματικά να πάρεις γνώση, θα πάρεις άφθονη. Εσύ είσαι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Κοίταξε να το παίξεις έξυπνα.