Πρώτα-πρώτα ένα γειά σε όλα τα μέλη του φόρουμ. Να διευκρινίσω επίσης πως πηγαίνω 3η Γυμνασίου.
Διάλεξα θεωρητική κατεύθυνση επειδή μου αρέσει πολύ και επειδή θέλω να σπουδάσω Αγγλική Φιλολογία. Πριν φτιάξω account έριξα μια ματιά στο συγκεκριμένο topic και απ' όσο διάβασα -συγχωρήστε με αν κατάλαβα λάθος, υπάρχει μια γενική απέχθεια προς τους φιλολόγους, τη θεωρητική κατεύθυνση και τη φιλοσοφία γενικά. Διάβασα πολλά σχόλια του τύπου "Όποιος είναι έξυπνος δεν πάει θεωρητική" και μου έχει κάνει κάποια εντύπωση (δεν παραθέτω κάτι γιατί δεν θέλω να έρθω σε αντιπαράθεση με κάποιο χρήστη). Προσωπικά, εγώ είμαι καλός σε όλα τα μαθήματα και στα πρώτα δυο τρίμηνα είχα 20 μέσο όρο. (Δεν είμαι φυτό!!!

) Επειδή σκέφτομαι να πάω θεωρητική θα γίνω ξαφνικά χαζος; Θα ξεχάσω τα μαθηματικά, τα οποία ούτως ή άλλως μου αρέσουν, αλλά όχι όσο τα κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας για παράδειγμα, επειδή απλώς δε θέλω να εμβαθύνω; Καταλαβαίνω πως με τα μαθηματικά, τη φυσική και τη χημεία προχώρησε και προχωράει ο κόσμος, αλλά τα πάντα ξεκίνησαν ως φιλοσοφία κάποιο φεγγάρι. Απλά δε φαντάζομαι τον εαυτό μου σε ένα χημικό εργαστήρι ή να διδάσκω μαθηματικά. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι! Όπως και να 'χει, πάντα θα διαβάζω επιστημονικά βιβλία και θα λύνω μαθηματικές ασκήσεις. Απλά το ενδιαφέρον μου κλίνει προς τη φιλολογία και τη συγγραφή μυθιστορημάτων η whatever. Πείτε το άχρηστο, μπορώ να το καταλάβω, αλλά εγώ το βλέπω σαν ένα τρόπο εξωραϊσμου της ζωής. Σαν ένα τρόπο ρομαντισμού. Είναι λογικό να μην αρέσει σε όλους τους ανθρώπους αυτό και πάλι καλά γιατι όλα είναι απαραίτητα! Αλλά είναι η γνώμη μου πως πρέπει να σεβόμαστε την απόφαση του άλλου και να μην περιφρονούμε την εξυπνάδα του ακόμα κι 'αν είναι σκουπιδιάρης. Όλοι ίσοι είμαστε (εντάξει, υπάρχουν διαφορές στο IQ από άνθρωπο ως άνθρωπο αλλά για εμένα είναι αμελητέες εκτός και αν σκοπεύετε να γίνεται Hawking η Einstein, που, λυπάμαι που το λέω αλλά είναι πολύ improbable). Ευχαριστώ για το χρόνο σας!