Στα μεταπτυχιακά κατά γενική ομολογία τα πράγματα είναι καλύτερα. Δεν λέω οτι θα είναι χάλια έτσι, αλίμονο. Απλά ξέρεις, προσπαθώ να κρατάω πάντα μια επιφύλαξη διότι μέχρι να δοκιμάσεις κάτι ποτέ δεν ξέρεις με αυτά τι παίζει.
Τώρα ως προς τα συγκεκριμένα μεταπτυχιακά, θα με ενδιέφερε περισσότερο αυτό της εφαρμοσμένης φυσικής με κύριο σκοπό να δώσω βάθος στις θεωρητικές μου γνώσεις πίσω απο τον ηλεκτρομαγνητισμό, την κβαντομηχανική και την φυσική στερεάς κατάστασης, καθαρά απο προσωπικό ενδιαφέρον. Βέβαια το δεύτερο στα νανοσυστήματα φαίνεταιο πιο συναφές κατά κάποιο τρόπο, ωστόσο δεν με ενδιαφέρει τόσο όσο το πρώτο.
Ως προς τις εφαρμογές, και τα δύο έχουν. Τουλάχιστον προσωπικά έχοντας background μηχανικού και έχοντας δει τα πράγματα απο αυτή την σκοπιά, θεωρώ οτι το πρώτο θα μου άνοιγε πόρτες πολύ αργότερα να ασχοληθώ ακόμα και πάνω σε επιταχυντές και γενικά πολύ exotic πράγματα και διατάξεις τα οποία με ενδιαφέρουν και περισσότερο σε σχέση με αισθητήρες και τέτοια πράγματα.
Το δεύτερο ομολογουμένως φαίνεται να έχει περισσότερες εφαρμογές σε καθημερινό επίπεδο, αλλά δεν πιστεύω οτι σου βρίσκει δουλειά στην Ελλάδα. Σε κανένα ερευνητικό κέντρο και εαν, το οποίο είναι extremely δύσκολο. Υπάρχουν πάρα πολλοί φυσικοί,χημικοί,ηλεκτρολόγοι και ένα σωρό άλλες ειδικότητες που θα έχουν σχετικό υπόβαθρο οπότε ο ανταγωνισμός θα είναι τεράστιος και το βύσμα χοντρό και αναγκαίο. Η μόνη διέξοδος θα είναι Ασία ή Ολανδία σε καμιά ASML. Ελλάδα θεωρώ με τίποτα, είναι 1000 φορές πιο πιθανό να ζητήσουν έναν σχεδιαστή IC(το οποίο ήδη απο μόνο του είναι ήδη very hard) παρά κάποιον που ξέρει την φυσικοχημεία πίσω απο ολοκληρωμένα, MEMS κτλπ. διότι απλούστατα δεν έχουμε fabs στην Ελλάδα.
Δηλαδή οκει ρεαλιστικά εαν κάποιος κάνει αυτά τα δύο μεταπτυχιακά για να έχει τα προς το ζην στην Ελλάδα για εμένα κοροιδεύει τον εαυτό του. Είναι ξεκάθαρα μεταπτυχιακά που κάνεις εαν σκοπεύεις να φύγεις έξω είτε μετά είτε αργότερα, είτε απο εν
Στα μεταπτυχιακά κατά γενική ομολογία τα πράγματα είναι καλύτερα. Δεν λέω οτι θα είναι χάλια έτσι, αλίμονο. Απλά ξέρεις, προσπαθώ να κρατάω πάντα μια επιφύλαξη διότι μέχρι να δοκιμάσεις κάτι ποτέ δεν ξέρεις με αυτά τι παίζει.
Τώρα ως προς τα συγκεκριμένα μεταπτυχιακά, θα με ενδιέφερε περισσότερο αυτό της εφαρμοσμένης φυσικής με κύριο σκοπό να δώσω βάθος στις θεωρητικές μου γνώσεις πίσω απο τον ηλεκτρομαγνητισμό, την κβαντομηχανική και την φυσική στερεάς κατάστασης, καθαρά απο προσωπικό ενδιαφέρον. Βέβαια το δεύτερο στα νανοσυστήματα φαίνεταιο πιο συναφές κατά κάποιο τρόπο, ωστόσο δεν με ενδιαφέρει τόσο όσο το πρώτο.
Ως προς τις εφαρμογές, και τα δύο έχουν. Τουλάχιστον προσωπικά έχοντας background μηχανικού και έχοντας δει τα πράγματα απο αυτή την σκοπιά, θεωρώ οτι το πρώτο θα μου άνοιγε πόρτες πολύ αργότερα να ασχοληθώ ακόμα και πάνω σε επιταχυντές και γενικά πολύ exotic πράγματα και διατάξεις τα οποία με ενδιαφέρουν και περισσότερο σε σχέση με αισθητήρες και τέτοια πράγματα.
Το δεύτερο ομολογουμένως φαίνεται να έχει περισσότερες εφαρμογές σε καθημερινό επίπεδο, αλλά δεν πιστεύω οτι σου βρίσκει δουλειά στην Ελλάδα. Σε κανένα ερευνητικό κέντρο και εαν, το οποίο είναι extremely δύσκολο. Υπάρχουν πάρα πολλοί φυσικοί,χημικοί,ηλεκτρολόγοι και ένα σωρό άλλες ειδικότητες που θα έχουν σχετικό υπόβαθρο οπότε ο ανταγωνισμός θα είναι τεράστιος και το βύσμα χοντρό και αναγκαίο. Η μόνη διέξοδος θα είναι Ασία ή Ολανδία σε καμιά ASML. Ελλάδα θεωρώ με τίποτα, είναι 1000 φορές πιο πιθανό να ζητήσουν έναν σχεδιαστή IC(το οποίο ήδη απο μόνο του είναι ήδη very hard) παρά κάποιον που ξέρει την φυσικοχημεία πίσω απο ολοκληρωμένα, MEMS κτλπ. διότι απλούστατα δεν έχουμε fabs στην Ελλάδα.
Δηλαδή οκει ρεαλιστικά εαν κάποιος κάνει αυτά τα δύο μεταπτυχιακά για να έχει τα προς το ζην στην Ελλάδα για εμένα κοροιδεύει τον εαυτό του. Είναι ξεκάθαρα μεταπτυχιακά που κάνεις εαν σκοπεύεις να φύγεις έξω είτε μετά είτε αργότερα, είτε απο ενδιαφέρον.
διαφέρον.