Johnny15
Επιφανές μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Με την προϋπόθεση να βγει προκήρυξη για ΕΠΟΠ και να έχεις αρκετά μόρια και ένα καλό βύσμα. Μη λες ότι να ναι στο παιδί, δεν ισχύει ότι κατευθείαν γίνεσαι στρατιωτικός. Απ το 2010 έχουν να πάρουν ΕΠΟΠ.
Όπως και να έχει το να μπει δόκιμος να πληρώνεται και να τελειώνει με τον στρατό είναι από τις καλύτερες επιλογές πιστεύω. Το να πάρει ι5 δεν είναι και τόσο εύκολο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αγγελος Κοκ
Τιμώμενο Μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Γεια σας,για να μην κουραζω με προλογους θα μπω απευθειας στο ψητο. Εδωσα φετος πανελληνιες και εγραψα 9806 μορια. Σκετη απογοητευση, μαθηματα ολο τον χρονο κλπ οπως τα ξερετε. Η μονη σχολη που υπαρχει περιπτωση να περασω ειναι πληροφοριακων συστηματων και τηλεπικοινωνιων (σχολη που με ενδιαφερει το αντικειμενο), και αυτο μονο αν πεσει η βαση η οποια περυσι ηταν στα 10500. Απο την αλλη οι γονεις μου δεν ειναι ψημενοι να μου πληρωσουν τον επομενο χρονο φροντ για να ξαναδωσω πανελληνιες, αντιθετως εχω υποστει υπερβολικη ψυχολογικη και οικονομικη βια, σε φαση να παω στρατο να ξεμπερδευω για με ξεφορτωθουν απο το σπιτι γιατι ειμαι μεγαλο βαρος οπως λενε. Οποτε σκεφτομαι τις εναλλακτικες μου. Ειναι δυνατον να δωσω πανελληνιες μεσω εσπερινου γελ οπου οι βασεις ειναι χαμηλοτερες και οπως εχω διαβασει γινεται καλο μαθημα ωστε να γλιτωσω τα χρηματα απο το φροντ; (18 ετων)
Κοιτα μπιλλ κι εγω εδωσα περυσι απο θετικη και απετυχα 13585.Λιγες ωρες αγχους στα μαθηματικα και το μυαλο να μην σκεφτεται καθαρα οπως καταλαβαινεις εγραψα 9,8 μαθηματικα και παει το χασα.Φετος ομως ξαναδωσα.Ξεκινησα απο τελη αυγουστου διαβασμα μονος μου.Διαβαζα καλα την θεωρια και ελυνα αρκετες ασκησεις απο καθε βοηθημα.Περιπου τον φλεβαρη ξεκινησα ιδιαιτερα μεχρι τελη μαιου.Τα ιδιαιτερα δεν τα ξεκινησα για να μαθω κατι,αφου εδινα για 2η φορα και τα ηξερα ολα,αλλα για να μου λυσει καποιος τις αποριες μου.Που λες για να μην πολυλογω φετος πηγα πιο σοβαρος και δεν ημουν ψαρωμενος οπως περυσι.Τα πηγα καλα δεν θα πω τελεια εβγαλα 17222 και περναω εκει που θελω.
Αρκετα ατομα μου λεγανε μην ξαναδωσεις εισαι ηδη σε μια καλη σχολη και ισα-ισα μπορει να τα πας χειροτερα.Τελικα κατεληξα να γραφω τον 2ο καλυτερο βαθμο στα μαθηματικα 96/100 (και περυσι ειχα γραψει 49) και να εχω μια αυξηση περιπου 4000 μορια σε σχεση με περυσι.Το ηθελα πολυ δεν τρελαθηκα και στο διαβασμα εννοειται απλα αυτο δεν σημαινει οτι τα αφηνα.Σιγουρα ειχα ενα μικρο αγχος αλλα πιστευω οτι αμα το θες πολυ ξεπερνας καθε εμποδιο.
Αυτα απο μενα ελπιζω μεσω του προσωπικου μου παραδειγματος να σε βοηθησα
![Πολύ χαρούμενος :D :D](https://www.e-steki.gr/images/smilies/biggrin.gif)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Chemwizard
Τιμώμενο Μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Όλα γίνονται κι όλα δε γίνονται.
Καθαρό μυαλό και συζήτηση με τους γονείς πρώτα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Ziekr
Εκκολαπτόμενο μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Όπως και να έχει το να μπει δόκιμος να πληρώνεται και να τελειώνει με τον στρατό είναι από τις καλύτερες επιλογές πιστεύω.
500 ευρώ τον μήνα θα παίρνει, για περίπου ένα χρόνο. Αν μάθει κάποια τεχνική δουλειά θα παίρνει τα ίδια ή και παραπάνω, θα μπορεί να εξελιχθεί και δεν θα έχει να ασχοληθεί και με τις μαλακίες του στρατού. Ειδικά τους ΥΕΑ τους πεθαίνουν τους 4 μήνες της εκπαίδευσης (και υπηρετούνε και 5 μήνες παραπάνω). Υπάρχει λόγος που οι καραβανάδες προσπαθούν να ψαρέψουν κόσμο να πάει έφεδρος, και ο λόγος είναι ότι κανένας που δεν είναι στρατόκαυλος δεν θέλει να πάει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Guest 892943
Επισκέπτης
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Για να το θέσω απλά:
Σου αρέσει να διαβάζεις; Βρίσκεις κάποια ευχαρίστηση από αυτό, σημαντική εννοώ;
Το έχεις με τα γράμματα; Φαντάζεσαι τον εαυτό σου φοιτητή σε κάποια σχολή;
Θες να ξαναπιάσεις βιβλίο στα χέρια σου; Ή χασμουριέσαι κάθε φορά που μας να διαβάσεις;
Αν το διάβασμα δεν σου αρέσει, κομπλέ. Δεν έγινε κάτι. Απλά, σε περίπτωση που όντως συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει οι αποφάσεις σου να μην ενέχουν το διάβασμα σαν παράμετρο πχ δεν είναι πολύ λογικό το ενδεχόμενο να ξαναδώσεις αν ξέρεις εσύ καλά τον εαυτό σου ειδικά στο κομμάτι του διαβάσματος.
Αν πάλι είσαι σίγουρος ότι η αποτυχία αυτή οφείλεται σε τρίτους παράγοντες (πχ άγχος της στιγμής, οικογενειακά προβλήματα κα) και παράλληλα στοχεύεις και σε κάποιες επιλογές, τότε ίσως αξίζει να ξαναπροσπαθήσεις.
Σε περίπτωση που αποφασίσεις να ξαναδώσεις, θεωρητικά δεν είναι απαραίτητο το φροντιστήριο. Αλλά κάποιοι μαθητές χρειάζονται συνέχεια κάποιον από το κεφάλι τους για να μπουν σε πρόγραμμα, εσύ ξέρεις αν είσαι απ' αυτούς. Αν ναι, τότε το διάβασμα μόνος σου μπορεί να σου φανεί βουνό, στην καλύτερη περίπτωση μόνο στην αρχή. Στη χειρότερη, μπορεί να μη διαβάζεις.
Επίσης, μέσα στη χρονιά είχες κάποια σχολή (ή σχολές) στο μυαλό σου, και αν ναι, ποια;
Ακόμα, είναι πολύ πιθανό να ζηλεύεις άλλα παιδιά, φίλους και γνωστούς, για τα μελλοντικά τους φοιτητικά σχέδια. Θα σου πρότεινα να μην επηρεαστείς από αυτό, όσο δύσκολο κι αν είναι.
Και κάτι άλλο. Το να κάτσεις να ζοριστείς μέσα σε 2-3 βδομάδες ξέρω 'γω να αποφασίσεις "κάτι", ότι κι αν είναι αυτό το κάτι, δεν ξέρω αν θα σου βγει σε καλό. Είναι συνετό να μην παίρνουμε αποφάσεις όταν μας διακατέχει κάποια ψυχική ένταση. Δεν υπάρχει περίπτωση να κάτσεις και να σκεφθείς, ειδικά τώρα, αν θες να κάνεις κάποιο τέχνη, ή αν θες να ξαναδώσεις, ή αν θες να πας στρατό. Εδώ αριστούχοι και δεν ξέρουν πώς να βάλουν στις σχολές στο μηχανογραφικό. (όχι πως είναι εντελώς κατακριτέο, τεσπα).
Δεν ξέρω αν βοήθησα, αλλά το μόνο που θέλω να σου ξαναπώ είναι να μη κάνεις σπασμωδικές κινήσεις.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
jim2015
Εκκολαπτόμενο μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Την περιπτωση καποιος να αγαπαει την πατριδα του και τον ΕΣ και να θελει να τον υπηρετησει με την ιδιοτητα του Δ.Ε.Α την εχεις σκεφτει η σου ειναι αγνωστα πραγματα αυτα;500 ευρώ τον μήνα θα παίρνει, για περίπου ένα χρόνο. Αν μάθει κάποια τεχνική δουλειά θα παίρνει τα ίδια ή και παραπάνω, θα μπορεί να εξελιχθεί και δεν θα έχει να ασχοληθεί και με τις μαλακίες του στρατού. Ειδικά τους ΥΕΑ τους πεθαίνουν τους 4 μήνες της εκπαίδευσης (και υπηρετούνε και 5 μήνες παραπάνω). Υπάρχει λόγος που οι καραβανάδες προσπαθούν να ψαρέψουν κόσμο να πάει έφεδρος, και ο λόγος είναι ότι κανένας που δεν είναι στρατόκαυλος δεν θέλει να πάει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
gregory nub
Διάσημο μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Όπως και να έχει το να μπει δόκιμος να πληρώνεται και να τελειώνει με τον στρατό είναι από τις καλύτερες επιλογές πιστεύω. Το να πάρει ι5 δεν είναι και τόσο εύκολο.
Βασικά είναι εύκολο, αρκεί να μην έχεις θέμα να παίξεις θέατρο ότι είσαι αυτοκτονικός καταθλιψάκιας. Σου δίνουν κανα 2 φορές αναβολή μπας και βελτιωθείς και μετά σε βγάζουν Ι5. Είναι διαδικασία αλλά δεν είναι και δύσκολο.
Όσο για το παιδί που δεν έγραψε καλά, ας κοιτάξει ΙΕΚ, υπάρχουν και τα δημόσια ΙΕΚ γιατί με τα ιδιωτικά θα του βγει ακριβά, καλύτερα να ξαναδώσει. Πχ άμα σ' αρέσει η μαγειρική είναι καλή επιλογή να πας ΙΕΚ μαγειρικής, έχει δουλειές ειδικά στα τουριστικά μέρη (αν και θα λιώσεις εκεί )
![thumbup :thumbup: :thumbup:](https://www.e-steki.gr/images/smilies/thumbup.gif)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
kiyoshi
Εκκολαπτόμενο μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Λοιπόν, έγραψα 14.496 στο 3ο πεδίο. Αρκετά μέτριος βαθμός σχετικά με αυτό που περίμενα. Όταν είδα τα αποτελέσματα, ντράπηκα. Πήγα σπίτι και κοιμόμουν όλη την υπόλοιπη μέρα γιατί δεν ήξερα πως να το διαχειριστώ όλο αυτό. Καθηγητές με έπαιρναν τηλέφωνο, θείοι και θείες αλλά δεν απάνταγα. Η μάνα μου δεν καταλάβαινε γιατί με πείραξε τόσο εφόσον η γενική απόδοση των παιδιών που έβλεπε ήταν κάτω από μέτρια. Οι φίλοι μου τα κατάφεραν, σύμφωνα με περσινές βάσεις έχουν όλοι πετύχει τον στόχο τους και ειλικρινά χάρηκα γι' αυτούς. Δεν εύχομαι σε κανένα να περάσει την φάση που βρίσκομαι εγώ τώρα.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ, κοιτάζω συνεχώς σχολές και προσπαθώ να καταλήξω σε κάτι.
Ο στόχος μου ήταν να περάσω Βιοτεχνολογία και αν δεν την έπιανα να είχα ως plan b τα γεωπονικά τμήματα που σχετίζονται με την Φυτική Παραγωγή. Αλλά κάπως, κατάφερα να συγκεντρώσω τόσα μόρια έτσι ώστε να μην τα πιάνω ούτε αυτά -- σύμφωνα με τις βάσεις του 2017. Anyways, ίσως δώσω και δεύτερη φορά αλλά αυτή τη στιγμή δεν έχω την δύναμη να διαβάσω.
Ειλικρινά αυτή η χρονιά με κούρασε πάρα πολύ. Μπορεί να μην φαίνεται από τα μόρια που συγκέντρωσα αλλά προσπάθησα σε βαθμό που εξέπληξα μέχρι και τον εαυτό μου. Ίσως κουράστηκα τόσο επειδή έδινα το 100% μου από την θερινή προετοιμασία με συνέπεια όσο προχώραγε ο καιρός να χάνω όλο και περισσότερες δυνάμεις. Και γι' αυτό η ιδέα της δεύτερης χρονιάς φαντάζει παλούκι.
Τι θα κάνω τώρα; Well, κάτω από τα Γεωπονικά έχω βάλει Τεχνολογία Τροφίμων που μου ψιλοάρεσαν τα μαθήματα αλλά δεν έχω αποφασίσει αν θέλω να γίνω Food Technologist και νοσηλευτική που πρέπει να είσαι αρκετά κοινωνικός -- κάτι που δεν κατέχω ακόμα.
Ευχαριστώ αν ασχοληθήκατε και διαβάσατε όλα τα παραπάνω.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Guest 092312
Επισκέπτης
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Το 2017 έδωσα πρώτη φορά πανελλήνιες, στο 3ο επιστημονικό πεδίο, με στόχο την Ιατρική. Ανέκαθεν ήμουν μια μαθήτρια που διάβαζε ανελλιπώς σε όλη τη διάρκεια των σχολικών χρόνων και κατά συνέπεια δεν είχα κενά. Φροντιστήριο ξεκίνησα το καλοκαίρι του 2016, καθώς το επόμενο σχολικό έτος (2016-2017) θα έδινα πανελλήνιες. Δηλαδή, μέχρι και την Β' Λυκείου διάβαζα μόνη -όσα μας έβαζαν στο σχολείο, αλλά και έκανα επιπλέον ασκήσεις από βοηθήματα ή από το ίντερνετ.
Για να μην τα πολυλογώ, η χρονιά -ειδικά μετά τον Ιανουάριο- κύλισε αρκετά γρήγορα, έδωσα πανελλήνιες και έπειτα βγήκαν τα αποτελέσματα:
Φυσική: 20
Χημεία: 19
Βιολογία: 18.5
Έκθεση: 16.5
ΣΥΝΟΛΟ: 18535
Για να είμαι ειλικρινής παρότι ξέρω ότι -θεωρητικά- είχα καλή επίδοση, δεν έμεινα ικανοποιημένη. Και αυτό γιατί δεν πιστεύω ότι τα μόρια αυτά αντιστοιχούν στην προσπάθεια που έκανα ΟΛΑ αυτά τα χρόνια. Και, προπάντων, γιατί ήξερα ότι αυτά τα μόρια δεν θα ήταν ικανά να μου εξασφαλίσουν μια θέση στην σχολή που τόσο πολύ ήθελα -την Ιατρική. Τελικά, πέρασα στην Φαρμακευτική που ήταν η 3η επιλογή μου μετά την Ιατρική και την Οδοντιατρική. Το αντικείμενο σπουδών δεν με ενθουσίαζε και επιπλέον γνώριζα ότι οι επαγγελματικές προοπτικές στην Ελλάδα του σήμερα ήταν περιορισμένες έως ανύπαρκτες. Έτσι, αποφάσισα χωρίς δεύτερη σκέψη να ξαναδώσω.
Όπως και την 1η φορά που έδωσα, πήγα φροντιστήριο (σε διαφορετικό). Αυτή τη φορά όμως διάβαζα ακόμα περισσότερο - μπορείτε να πείτε ότι είχα πεισμώσει κάπως. Από άποψη γνώσεων η 2η χρονιά ήταν ευκολότερη από την 1η καθώς στην ουσία φρόντιζα να διατηρήσω τις ήδη υπάρχουσες γνώσεις κάνοντας συχνές επαναλήψεις και επιπλέον κάλυπτα τυχόν "κενά" δηλαδή οτιδήποτε μπορεί να μου είχε ξεφύγει την 1η χρονιά. Αντίθετα, από άποψη ψυχολογίας ήταν πολύ δυσκολότερα και αυτό καθώς δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να αποτύχω ξανά (για να μην παρεξηγηθώ: λέω "αποτύχω" γιατί θεωρώ ότι μη πετυχαίνοντας τον στόχο μου ουσιαστικά απέτυχα. Επ'ουδενί δεν θεωρώ την εισαγωγή σε οποιαδήποτε σχολή αποτυχία).
Ομολογώ ότι από ό,τι φάνηκε κατά τη διάρκεια της 2ης χρονιάς, πέρσι η προετοιμασία μου ήταν ανεπαρκής (από άποψη ασκήσεων, μεθοδολογιών, κλπ.). Η πληρέστερη προετοιμασία που έκανα φέτος θεώρησα ότι θα αποδώσει καρπούς, δίνοντάς μου έτσι το πολυπόθητο εισιτήριο για την σχολή που πάντα ονειρευόμουν, δηλαδή την Ιατρική. Αμ δε....
Στη συνέχεια, σας παραθέτω τα αποτελέσματα της 2ης μου προσπάθειας:
Φυσική: 19.1
Χημεία: 19.6
Βιολογία: 17.8
Έκθεση: 17.1
ΣΥΝΟΛΟ: 18406
Η πρώτη μου αντίδραση; Ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ; Γιατί δεν τα κατάφερα ΠΑΛΙ; Γιατί δεν ανταμείφθηκαν οι κόποι και οι θυσίες τόσων ετών; Γιατί να γράψω χειρότερα από πέρσι; Γιατί δεν είμαι ικανή να περάσω εκεί που θέλω; ΓΙΑΤΙ;
Κλάμα, απογοήτευση, στεναχώρια... Και τώρα τι κάνω; Ακούγεται ότι θα πέσουν οι βάσεις αλλά μέσα μου πιστεύω ότι δεν πιάνω ούτε καν τη 2η επιλογή μου, την Οδοντιατρική. Όμως ακόμα κι αν την πιάσω, πως να το κάνουμε, δεν είναι Ιατρική και ποτέ δεν θα γίνει. Εξακολουθεί μέσα στο μυαλό μου να ηχεί αυτό το γιατί.. Γιατί ενώ διάβαζα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να μην μπορώ να εισαχθώ στη σχολή των ονείρων μου; Τι παραπάνω από εμένα έχουν όσοι τα καταφέρνουν κάθε χρόνο;
Το (μεγάλο) σοκ κράτησε μια βδομάδα περίπου. Στη συνέχεια, όλα τα αρνητικά συναισθήματα που σας περιέγραψα σταδιακά μετατράπηκαν σε οργή και αυτή με τη σειρά της σε αποφασιστικότητα και πείσμα. Κι όμως, το αποφάσισα. Θα δώσω ακόμα μια χρονιά. Και θα είναι και η τελευταία.
Γιατί (χωρίς ερωτηματικό αυτή τη φορά) είναι προτιμότερο να παλέψεις όσο μπορείς για να κατακτήσεις τους στόχους σου από το να αναρωτιέσαι μια ολόκληρη ζωή "ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ"... Άλλωστε, το επάγγελμα που θα επιλέξουμε -καλώς ή κακώς- θα μας ακολουθεί για 35+ χρόνια.
Και κάτι τελευταίο... Διάλεξε μια δουλειά που σ' αρέσει και δε θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου (Κομφούκιος)
Να είστε όλοι καλά και να μην το βάζετε ποτέ κάτω! Η ζωή είναι πολύ μικρή για να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας και ταυτόχρονα αρκετά μεγάλη για να καταφέρουμε να τα πραγματοποιήσουμε!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αγγελος Κοκ
Τιμώμενο Μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Καλησπέρα και από εμένα. Θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να μοιραστώ την εμπειρία μου με τις Πανελλήνιες.
Το 2017 έδωσα πρώτη φορά πανελλήνιες, στο 3ο επιστημονικό πεδίο, με στόχο την Ιατρική. Ανέκαθεν ήμουν μια μαθήτρια που διάβαζε ανελλιπώς σε όλη τη διάρκεια των σχολικών χρόνων και κατά συνέπεια δεν είχα κενά. Φροντιστήριο ξεκίνησα το καλοκαίρι του 2016, καθώς το επόμενο σχολικό έτος (2016-2017) θα έδινα πανελλήνιες. Δηλαδή, μέχρι και την Β' Λυκείου διάβαζα μόνη -όσα μας έβαζαν στο σχολείο, αλλά και έκανα επιπλέον ασκήσεις από βοηθήματα ή από το ίντερνετ.
Για να μην τα πολυλογώ, η χρονιά -ειδικά μετά τον Ιανουάριο- κύλισε αρκετά γρήγορα, έδωσα πανελλήνιες και έπειτα βγήκαν τα αποτελέσματα:
Φυσική: 20
Χημεία: 19
Βιολογία: 18.5
Έκθεση: 16.5
ΣΥΝΟΛΟ: 18535
Για να είμαι ειλικρινής παρότι ξέρω ότι -θεωρητικά- είχα καλή επίδοση, δεν έμεινα ικανοποιημένη. Και αυτό γιατί δεν πιστεύω ότι τα μόρια αυτά αντιστοιχούν στην προσπάθεια που έκανα ΟΛΑ αυτά τα χρόνια. Και, προπάντων, γιατί ήξερα ότι αυτά τα μόρια δεν θα ήταν ικανά να μου εξασφαλίσουν μια θέση στην σχολή που τόσο πολύ ήθελα -την Ιατρική. Τελικά, πέρασα στην Φαρμακευτική που ήταν η 3η επιλογή μου μετά την Ιατρική και την Οδοντιατρική. Το αντικείμενο σπουδών δεν με ενθουσίαζε και επιπλέον γνώριζα ότι οι επαγγελματικές προοπτικές στην Ελλάδα του σήμερα ήταν περιορισμένες έως ανύπαρκτες. Έτσι, αποφάσισα χωρίς δεύτερη σκέψη να ξαναδώσω.
Όπως και την 1η φορά που έδωσα, πήγα φροντιστήριο (σε διαφορετικό). Αυτή τη φορά όμως διάβαζα ακόμα περισσότερο - μπορείτε να πείτε ότι είχα πεισμώσει κάπως. Από άποψη γνώσεων η 2η χρονιά ήταν ευκολότερη από την 1η καθώς στην ουσία φρόντιζα να διατηρήσω τις ήδη υπάρχουσες γνώσεις κάνοντας συχνές επαναλήψεις και επιπλέον κάλυπτα τυχόν "κενά" δηλαδή οτιδήποτε μπορεί να μου είχε ξεφύγει την 1η χρονιά. Αντίθετα, από άποψη ψυχολογίας ήταν πολύ δυσκολότερα και αυτό καθώς δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να αποτύχω ξανά (για να μην παρεξηγηθώ: λέω "αποτύχω" γιατί θεωρώ ότι μη πετυχαίνοντας τον στόχο μου ουσιαστικά απέτυχα. Επ'ουδενί δεν θεωρώ την εισαγωγή σε οποιαδήποτε σχολή αποτυχία).
Ομολογώ ότι από ό,τι φάνηκε κατά τη διάρκεια της 2ης χρονιάς, πέρσι η προετοιμασία μου ήταν ανεπαρκής (από άποψη ασκήσεων, μεθοδολογιών, κλπ.). Η πληρέστερη προετοιμασία που έκανα φέτος θεώρησα ότι θα αποδώσει καρπούς, δίνοντάς μου έτσι το πολυπόθητο εισιτήριο για την σχολή που πάντα ονειρευόμουν, δηλαδή την Ιατρική. Αμ δε....
Στη συνέχεια, σας παραθέτω τα αποτελέσματα της 2ης μου προσπάθειας:
Φυσική: 19.1
Χημεία: 19.6
Βιολογία: 17.8
Έκθεση: 17.1
ΣΥΝΟΛΟ: 18406
Η πρώτη μου αντίδραση; Ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ; Γιατί δεν τα κατάφερα ΠΑΛΙ; Γιατί δεν ανταμείφθηκαν οι κόποι και οι θυσίες τόσων ετών; Γιατί να γράψω χειρότερα από πέρσι; Γιατί δεν είμαι ικανή να περάσω εκεί που θέλω; ΓΙΑΤΙ;
Κλάμα, απογοήτευση, στεναχώρια... Και τώρα τι κάνω; Ακούγεται ότι θα πέσουν οι βάσεις αλλά μέσα μου πιστεύω ότι δεν πιάνω ούτε καν τη 2η επιλογή μου, την Οδοντιατρική. Όμως ακόμα κι αν την πιάσω, πως να το κάνουμε, δεν είναι Ιατρική και ποτέ δεν θα γίνει. Εξακολουθεί μέσα στο μυαλό μου να ηχεί αυτό το γιατί.. Γιατί ενώ διάβαζα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να μην μπορώ να εισαχθώ στη σχολή των ονείρων μου; Τι παραπάνω από εμένα έχουν όσοι τα καταφέρνουν κάθε χρόνο;
Το (μεγάλο) σοκ κράτησε μια βδομάδα περίπου. Στη συνέχεια, όλα τα αρνητικά συναισθήματα που σας περιέγραψα σταδιακά μετατράπηκαν σε οργή και αυτή με τη σειρά της σε αποφασιστικότητα και πείσμα. Κι όμως, το αποφάσισα. Θα δώσω ακόμα μια χρονιά. Και θα είναι και η τελευταία.
Γιατί (χωρίς ερωτηματικό αυτή τη φορά) είναι προτιμότερο να παλέψεις όσο μπορείς για να κατακτήσεις τους στόχους σου από το να αναρωτιέσαι μια ολόκληρη ζωή "ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ"... Άλλωστε, το επάγγελμα που θα επιλέξουμε -καλώς ή κακώς- θα μας ακολουθεί για 35+ χρόνια.
Και κάτι τελευταίο... Διάλεξε μια δουλειά που σ' αρέσει και δε θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου (Κομφούκιος)
Να είστε όλοι καλά και να μην το βάζετε ποτέ κάτω! Η ζωή είναι πολύ μικρή για να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας και ταυτόχρονα αρκετά μεγάλη για να καταφέρουμε να τα πραγματοποιήσουμε!
Καλη επιτυχια.Υπομονη συγκεντρωση και ψυχραιμια και ολα θα πανε καλα!!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Johnny15
Επιφανές μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Κι όμως, το αποφάσισα. Θα δώσω ακόμα μια χρονιά. Και θα είναι και η τελευταία.
Μπορείς να πας σε μια άλλη σχολή και αν θελήσεις στο μέλλον να κάνεις κατατακτήριες για ιατρική, αυτό το έχει κάνει ο @fockos.
Και κάτι τελευταίο... Διάλεξε μια δουλειά που σ' αρέσει και δε θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου (Κομφούκιος)
Αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα, απλά σας προϊδεάζω για το μέλλον γιατί αν βασίζεστε σε αυτό θα εκπλαγείτε όταν δείτε ότι δεν ισχύει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Samael
Τιμώμενο Μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Καλησπέρα και από εμένα. Θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να μοιραστώ την εμπειρία μου με τις Πανελλήνιες.
Το 2017 έδωσα πρώτη φορά πανελλήνιες, στο 3ο επιστημονικό πεδίο, με στόχο την Ιατρική. Ανέκαθεν ήμουν μια μαθήτρια που διάβαζε ανελλιπώς σε όλη τη διάρκεια των σχολικών χρόνων και κατά συνέπεια δεν είχα κενά. Φροντιστήριο ξεκίνησα το καλοκαίρι του 2016, καθώς το επόμενο σχολικό έτος (2016-2017) θα έδινα πανελλήνιες. Δηλαδή, μέχρι και την Β' Λυκείου διάβαζα μόνη -όσα μας έβαζαν στο σχολείο, αλλά και έκανα επιπλέον ασκήσεις από βοηθήματα ή από το ίντερνετ.
Για να μην τα πολυλογώ, η χρονιά -ειδικά μετά τον Ιανουάριο- κύλισε αρκετά γρήγορα, έδωσα πανελλήνιες και έπειτα βγήκαν τα αποτελέσματα:
Φυσική: 20
Χημεία: 19
Βιολογία: 18.5
Έκθεση: 16.5
ΣΥΝΟΛΟ: 18535
Για να είμαι ειλικρινής παρότι ξέρω ότι -θεωρητικά- είχα καλή επίδοση, δεν έμεινα ικανοποιημένη. Και αυτό γιατί δεν πιστεύω ότι τα μόρια αυτά αντιστοιχούν στην προσπάθεια που έκανα ΟΛΑ αυτά τα χρόνια. Και, προπάντων, γιατί ήξερα ότι αυτά τα μόρια δεν θα ήταν ικανά να μου εξασφαλίσουν μια θέση στην σχολή που τόσο πολύ ήθελα -την Ιατρική. Τελικά, πέρασα στην Φαρμακευτική που ήταν η 3η επιλογή μου μετά την Ιατρική και την Οδοντιατρική. Το αντικείμενο σπουδών δεν με ενθουσίαζε και επιπλέον γνώριζα ότι οι επαγγελματικές προοπτικές στην Ελλάδα του σήμερα ήταν περιορισμένες έως ανύπαρκτες. Έτσι, αποφάσισα χωρίς δεύτερη σκέψη να ξαναδώσω.
Όπως και την 1η φορά που έδωσα, πήγα φροντιστήριο (σε διαφορετικό). Αυτή τη φορά όμως διάβαζα ακόμα περισσότερο - μπορείτε να πείτε ότι είχα πεισμώσει κάπως. Από άποψη γνώσεων η 2η χρονιά ήταν ευκολότερη από την 1η καθώς στην ουσία φρόντιζα να διατηρήσω τις ήδη υπάρχουσες γνώσεις κάνοντας συχνές επαναλήψεις και επιπλέον κάλυπτα τυχόν "κενά" δηλαδή οτιδήποτε μπορεί να μου είχε ξεφύγει την 1η χρονιά. Αντίθετα, από άποψη ψυχολογίας ήταν πολύ δυσκολότερα και αυτό καθώς δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να αποτύχω ξανά (για να μην παρεξηγηθώ: λέω "αποτύχω" γιατί θεωρώ ότι μη πετυχαίνοντας τον στόχο μου ουσιαστικά απέτυχα. Επ'ουδενί δεν θεωρώ την εισαγωγή σε οποιαδήποτε σχολή αποτυχία).
Ομολογώ ότι από ό,τι φάνηκε κατά τη διάρκεια της 2ης χρονιάς, πέρσι η προετοιμασία μου ήταν ανεπαρκής (από άποψη ασκήσεων, μεθοδολογιών, κλπ.). Η πληρέστερη προετοιμασία που έκανα φέτος θεώρησα ότι θα αποδώσει καρπούς, δίνοντάς μου έτσι το πολυπόθητο εισιτήριο για την σχολή που πάντα ονειρευόμουν, δηλαδή την Ιατρική. Αμ δε....
Στη συνέχεια, σας παραθέτω τα αποτελέσματα της 2ης μου προσπάθειας:
Φυσική: 19.1
Χημεία: 19.6
Βιολογία: 17.8
Έκθεση: 17.1
ΣΥΝΟΛΟ: 18406
Η πρώτη μου αντίδραση; Ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ; Γιατί δεν τα κατάφερα ΠΑΛΙ; Γιατί δεν ανταμείφθηκαν οι κόποι και οι θυσίες τόσων ετών; Γιατί να γράψω χειρότερα από πέρσι; Γιατί δεν είμαι ικανή να περάσω εκεί που θέλω; ΓΙΑΤΙ;
Κλάμα, απογοήτευση, στεναχώρια... Και τώρα τι κάνω; Ακούγεται ότι θα πέσουν οι βάσεις αλλά μέσα μου πιστεύω ότι δεν πιάνω ούτε καν τη 2η επιλογή μου, την Οδοντιατρική. Όμως ακόμα κι αν την πιάσω, πως να το κάνουμε, δεν είναι Ιατρική και ποτέ δεν θα γίνει. Εξακολουθεί μέσα στο μυαλό μου να ηχεί αυτό το γιατί.. Γιατί ενώ διάβαζα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να μην μπορώ να εισαχθώ στη σχολή των ονείρων μου; Τι παραπάνω από εμένα έχουν όσοι τα καταφέρνουν κάθε χρόνο;
Το (μεγάλο) σοκ κράτησε μια βδομάδα περίπου. Στη συνέχεια, όλα τα αρνητικά συναισθήματα που σας περιέγραψα σταδιακά μετατράπηκαν σε οργή και αυτή με τη σειρά της σε αποφασιστικότητα και πείσμα. Κι όμως, το αποφάσισα. Θα δώσω ακόμα μια χρονιά. Και θα είναι και η τελευταία.
Γιατί (χωρίς ερωτηματικό αυτή τη φορά) είναι προτιμότερο να παλέψεις όσο μπορείς για να κατακτήσεις τους στόχους σου από το να αναρωτιέσαι μια ολόκληρη ζωή "ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ"... Άλλωστε, το επάγγελμα που θα επιλέξουμε -καλώς ή κακώς- θα μας ακολουθεί για 35+ χρόνια.
Και κάτι τελευταίο... Διάλεξε μια δουλειά που σ' αρέσει και δε θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου (Κομφούκιος)
Να είστε όλοι καλά και να μην το βάζετε ποτέ κάτω! Η ζωή είναι πολύ μικρή για να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας και ταυτόχρονα αρκετά μεγάλη για να καταφέρουμε να τα πραγματοποιήσουμε!
Δεν θελω να φανω κακοπροαιρετος,ουτε αγνοω ποσο πολυ σε νοιαζει η ιατρικη αλλα εχω εναν προβληματισμο
![worry :worry: :worry:](https://www.e-steki.gr/images/smilies/worry.gif)
Η αποδοση σου ουσιαστικα ηταν φοβερη,και τις 2 χρονιες,ωστοσο φαινεται οτι δεν αντιλαμβανεσαι πληρως οτι η Ιατρικη εχει τοση ζητηση που ειναι θεμα τυχης μετα απο ενα σημειο η εισαγωγη σε αυτην και οχι ικανοτητας οπως η ιδια καταληγεις να λες εστω και ασυνειδητα
![Συγκαταβατικό :/: :/:](https://www.e-steki.gr/images/smilies/condescending.gif)
Εκτος αυτου πως ξερεις οτι η ιατρικη ειναι η δουλεια που σου αρεσει;
Εμενα προσωπικα η φαρμακευτικη μου φαινεται μακραν πιο ενδιαφερουσα σχολη απο αποψη μαθηματων.
Αλλα αυτο ειναι προσωπικη αποψη βεβαια.Απο εκει και περα εαν πραγματι το ηθελες ανεκαθεν και το κυνηγας,εγω ειμαι μαζι σου,ξαναδωσε
![Χαμόγελο :) :)](https://www.e-steki.gr/images/smilies/smilenew.png)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ultraviolence
Τιμώμενο Μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Καλησπέρα και από εμένα. Θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να μοιραστώ την εμπειρία μου με τις Πανελλήνιες.
Το 2017 έδωσα πρώτη φορά πανελλήνιες, στο 3ο επιστημονικό πεδίο, με στόχο την Ιατρική. Ανέκαθεν ήμουν μια μαθήτρια που διάβαζε ανελλιπώς σε όλη τη διάρκεια των σχολικών χρόνων και κατά συνέπεια δεν είχα κενά. Φροντιστήριο ξεκίνησα το καλοκαίρι του 2016, καθώς το επόμενο σχολικό έτος (2016-2017) θα έδινα πανελλήνιες. Δηλαδή, μέχρι και την Β' Λυκείου διάβαζα μόνη -όσα μας έβαζαν στο σχολείο, αλλά και έκανα επιπλέον ασκήσεις από βοηθήματα ή από το ίντερνετ.
Για να μην τα πολυλογώ, η χρονιά -ειδικά μετά τον Ιανουάριο- κύλισε αρκετά γρήγορα, έδωσα πανελλήνιες και έπειτα βγήκαν τα αποτελέσματα:
Φυσική: 20
Χημεία: 19
Βιολογία: 18.5
Έκθεση: 16.5
ΣΥΝΟΛΟ: 18535
Για να είμαι ειλικρινής παρότι ξέρω ότι -θεωρητικά- είχα καλή επίδοση, δεν έμεινα ικανοποιημένη. Και αυτό γιατί δεν πιστεύω ότι τα μόρια αυτά αντιστοιχούν στην προσπάθεια που έκανα ΟΛΑ αυτά τα χρόνια. Και, προπάντων, γιατί ήξερα ότι αυτά τα μόρια δεν θα ήταν ικανά να μου εξασφαλίσουν μια θέση στην σχολή που τόσο πολύ ήθελα -την Ιατρική. Τελικά, πέρασα στην Φαρμακευτική που ήταν η 3η επιλογή μου μετά την Ιατρική και την Οδοντιατρική. Το αντικείμενο σπουδών δεν με ενθουσίαζε και επιπλέον γνώριζα ότι οι επαγγελματικές προοπτικές στην Ελλάδα του σήμερα ήταν περιορισμένες έως ανύπαρκτες. Έτσι, αποφάσισα χωρίς δεύτερη σκέψη να ξαναδώσω.
Όπως και την 1η φορά που έδωσα, πήγα φροντιστήριο (σε διαφορετικό). Αυτή τη φορά όμως διάβαζα ακόμα περισσότερο - μπορείτε να πείτε ότι είχα πεισμώσει κάπως. Από άποψη γνώσεων η 2η χρονιά ήταν ευκολότερη από την 1η καθώς στην ουσία φρόντιζα να διατηρήσω τις ήδη υπάρχουσες γνώσεις κάνοντας συχνές επαναλήψεις και επιπλέον κάλυπτα τυχόν "κενά" δηλαδή οτιδήποτε μπορεί να μου είχε ξεφύγει την 1η χρονιά. Αντίθετα, από άποψη ψυχολογίας ήταν πολύ δυσκολότερα και αυτό καθώς δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να αποτύχω ξανά (για να μην παρεξηγηθώ: λέω "αποτύχω" γιατί θεωρώ ότι μη πετυχαίνοντας τον στόχο μου ουσιαστικά απέτυχα. Επ'ουδενί δεν θεωρώ την εισαγωγή σε οποιαδήποτε σχολή αποτυχία).
Ομολογώ ότι από ό,τι φάνηκε κατά τη διάρκεια της 2ης χρονιάς, πέρσι η προετοιμασία μου ήταν ανεπαρκής (από άποψη ασκήσεων, μεθοδολογιών, κλπ.). Η πληρέστερη προετοιμασία που έκανα φέτος θεώρησα ότι θα αποδώσει καρπούς, δίνοντάς μου έτσι το πολυπόθητο εισιτήριο για την σχολή που πάντα ονειρευόμουν, δηλαδή την Ιατρική. Αμ δε....
Στη συνέχεια, σας παραθέτω τα αποτελέσματα της 2ης μου προσπάθειας:
Φυσική: 19.1
Χημεία: 19.6
Βιολογία: 17.8
Έκθεση: 17.1
ΣΥΝΟΛΟ: 18406
Η πρώτη μου αντίδραση; Ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ; Γιατί δεν τα κατάφερα ΠΑΛΙ; Γιατί δεν ανταμείφθηκαν οι κόποι και οι θυσίες τόσων ετών; Γιατί να γράψω χειρότερα από πέρσι; Γιατί δεν είμαι ικανή να περάσω εκεί που θέλω; ΓΙΑΤΙ;
Κλάμα, απογοήτευση, στεναχώρια... Και τώρα τι κάνω; Ακούγεται ότι θα πέσουν οι βάσεις αλλά μέσα μου πιστεύω ότι δεν πιάνω ούτε καν τη 2η επιλογή μου, την Οδοντιατρική. Όμως ακόμα κι αν την πιάσω, πως να το κάνουμε, δεν είναι Ιατρική και ποτέ δεν θα γίνει. Εξακολουθεί μέσα στο μυαλό μου να ηχεί αυτό το γιατί.. Γιατί ενώ διάβαζα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να μην μπορώ να εισαχθώ στη σχολή των ονείρων μου; Τι παραπάνω από εμένα έχουν όσοι τα καταφέρνουν κάθε χρόνο;
Το (μεγάλο) σοκ κράτησε μια βδομάδα περίπου. Στη συνέχεια, όλα τα αρνητικά συναισθήματα που σας περιέγραψα σταδιακά μετατράπηκαν σε οργή και αυτή με τη σειρά της σε αποφασιστικότητα και πείσμα. Κι όμως, το αποφάσισα. Θα δώσω ακόμα μια χρονιά. Και θα είναι και η τελευταία.
Γιατί (χωρίς ερωτηματικό αυτή τη φορά) είναι προτιμότερο να παλέψεις όσο μπορείς για να κατακτήσεις τους στόχους σου από το να αναρωτιέσαι μια ολόκληρη ζωή "ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ"... Άλλωστε, το επάγγελμα που θα επιλέξουμε -καλώς ή κακώς- θα μας ακολουθεί για 35+ χρόνια.
Και κάτι τελευταίο... Διάλεξε μια δουλειά που σ' αρέσει και δε θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου (Κομφούκιος)
Να είστε όλοι καλά και να μην το βάζετε ποτέ κάτω! Η ζωή είναι πολύ μικρή για να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας και ταυτόχρονα αρκετά μεγάλη για να καταφέρουμε να τα πραγματοποιήσουμε!
Εφόσον σε ενδιαφέρει ο χώρος της ιατρικής, γιατί δεν κοιτάς και τα τμήματα κτηνιατρικής;
Καλή τύχη σε ό,τι κι αν κάνεις.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
emmanouel_kriar
Νεοφερμένος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Μπορείς να πας σε μια άλλη σχολή και αν θελήσεις στο μέλλον να κάνεις κατατακτήριες για ιατρική, αυτό το έχει κάνει ο @fockos.
Αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα, απλά σας προϊδεάζω για το μέλλον γιατί αν βασίζεστε σε αυτό θα εκπλαγείτε όταν δείτε ότι δεν ισχύει.
https://www.forbes.com/sites/kathyc...-work-4-career-moves-they-avoid/#65830ed45372
Ακόμη και το forbes -που φρονώ οτι τόσο αγαπάς- διαφωνεί μαζί σου.
Ο ενταφιαστής ονείρων, είναι νέο επάγγελμα στην πιάτσα των 'ρεαλιστών' ;
![Confused :confused: :confused:](https://www.e-steki.gr/images/smilies/confused.gif)
![Χαμόγελο :) :)](https://www.e-steki.gr/images/smilies/smilenew.png)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Evcathy
Εκκολαπτόμενο μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Καλησπέρα και από εμένα. Θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να μοιραστώ την εμπειρία μου με τις Πανελλήνιες.
Το 2017 έδωσα πρώτη φορά πανελλήνιες, στο 3ο επιστημονικό πεδίο, με στόχο την Ιατρική. Ανέκαθεν ήμουν μια μαθήτρια που διάβαζε ανελλιπώς σε όλη τη διάρκεια των σχολικών χρόνων και κατά συνέπεια δεν είχα κενά. Φροντιστήριο ξεκίνησα το καλοκαίρι του 2016, καθώς το επόμενο σχολικό έτος (2016-2017) θα έδινα πανελλήνιες. Δηλαδή, μέχρι και την Β' Λυκείου διάβαζα μόνη -όσα μας έβαζαν στο σχολείο, αλλά και έκανα επιπλέον ασκήσεις από βοηθήματα ή από το ίντερνετ.
Για να μην τα πολυλογώ, η χρονιά -ειδικά μετά τον Ιανουάριο- κύλισε αρκετά γρήγορα, έδωσα πανελλήνιες και έπειτα βγήκαν τα αποτελέσματα:
Φυσική: 20
Χημεία: 19
Βιολογία: 18.5
Έκθεση: 16.5
ΣΥΝΟΛΟ: 18535
Για να είμαι ειλικρινής παρότι ξέρω ότι -θεωρητικά- είχα καλή επίδοση, δεν έμεινα ικανοποιημένη. Και αυτό γιατί δεν πιστεύω ότι τα μόρια αυτά αντιστοιχούν στην προσπάθεια που έκανα ΟΛΑ αυτά τα χρόνια. Και, προπάντων, γιατί ήξερα ότι αυτά τα μόρια δεν θα ήταν ικανά να μου εξασφαλίσουν μια θέση στην σχολή που τόσο πολύ ήθελα -την Ιατρική. Τελικά, πέρασα στην Φαρμακευτική που ήταν η 3η επιλογή μου μετά την Ιατρική και την Οδοντιατρική. Το αντικείμενο σπουδών δεν με ενθουσίαζε και επιπλέον γνώριζα ότι οι επαγγελματικές προοπτικές στην Ελλάδα του σήμερα ήταν περιορισμένες έως ανύπαρκτες. Έτσι, αποφάσισα χωρίς δεύτερη σκέψη να ξαναδώσω.
Όπως και την 1η φορά που έδωσα, πήγα φροντιστήριο (σε διαφορετικό). Αυτή τη φορά όμως διάβαζα ακόμα περισσότερο - μπορείτε να πείτε ότι είχα πεισμώσει κάπως. Από άποψη γνώσεων η 2η χρονιά ήταν ευκολότερη από την 1η καθώς στην ουσία φρόντιζα να διατηρήσω τις ήδη υπάρχουσες γνώσεις κάνοντας συχνές επαναλήψεις και επιπλέον κάλυπτα τυχόν "κενά" δηλαδή οτιδήποτε μπορεί να μου είχε ξεφύγει την 1η χρονιά. Αντίθετα, από άποψη ψυχολογίας ήταν πολύ δυσκολότερα και αυτό καθώς δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να αποτύχω ξανά (για να μην παρεξηγηθώ: λέω "αποτύχω" γιατί θεωρώ ότι μη πετυχαίνοντας τον στόχο μου ουσιαστικά απέτυχα. Επ'ουδενί δεν θεωρώ την εισαγωγή σε οποιαδήποτε σχολή αποτυχία).
Ομολογώ ότι από ό,τι φάνηκε κατά τη διάρκεια της 2ης χρονιάς, πέρσι η προετοιμασία μου ήταν ανεπαρκής (από άποψη ασκήσεων, μεθοδολογιών, κλπ.). Η πληρέστερη προετοιμασία που έκανα φέτος θεώρησα ότι θα αποδώσει καρπούς, δίνοντάς μου έτσι το πολυπόθητο εισιτήριο για την σχολή που πάντα ονειρευόμουν, δηλαδή την Ιατρική. Αμ δε....
Στη συνέχεια, σας παραθέτω τα αποτελέσματα της 2ης μου προσπάθειας:
Φυσική: 19.1
Χημεία: 19.6
Βιολογία: 17.8
Έκθεση: 17.1
ΣΥΝΟΛΟ: 18406
Η πρώτη μου αντίδραση; Ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ; Γιατί δεν τα κατάφερα ΠΑΛΙ; Γιατί δεν ανταμείφθηκαν οι κόποι και οι θυσίες τόσων ετών; Γιατί να γράψω χειρότερα από πέρσι; Γιατί δεν είμαι ικανή να περάσω εκεί που θέλω; ΓΙΑΤΙ;
Κλάμα, απογοήτευση, στεναχώρια... Και τώρα τι κάνω; Ακούγεται ότι θα πέσουν οι βάσεις αλλά μέσα μου πιστεύω ότι δεν πιάνω ούτε καν τη 2η επιλογή μου, την Οδοντιατρική. Όμως ακόμα κι αν την πιάσω, πως να το κάνουμε, δεν είναι Ιατρική και ποτέ δεν θα γίνει. Εξακολουθεί μέσα στο μυαλό μου να ηχεί αυτό το γιατί.. Γιατί ενώ διάβαζα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να μην μπορώ να εισαχθώ στη σχολή των ονείρων μου; Τι παραπάνω από εμένα έχουν όσοι τα καταφέρνουν κάθε χρόνο;
Το (μεγάλο) σοκ κράτησε μια βδομάδα περίπου. Στη συνέχεια, όλα τα αρνητικά συναισθήματα που σας περιέγραψα σταδιακά μετατράπηκαν σε οργή και αυτή με τη σειρά της σε αποφασιστικότητα και πείσμα. Κι όμως, το αποφάσισα. Θα δώσω ακόμα μια χρονιά. Και θα είναι και η τελευταία.
Γιατί (χωρίς ερωτηματικό αυτή τη φορά) είναι προτιμότερο να παλέψεις όσο μπορείς για να κατακτήσεις τους στόχους σου από το να αναρωτιέσαι μια ολόκληρη ζωή "ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ"... Άλλωστε, το επάγγελμα που θα επιλέξουμε -καλώς ή κακώς- θα μας ακολουθεί για 35+ χρόνια.
Και κάτι τελευταίο... Διάλεξε μια δουλειά που σ' αρέσει και δε θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου (Κομφούκιος)
Να είστε όλοι καλά και να μην το βάζετε ποτέ κάτω! Η ζωή είναι πολύ μικρή για να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας και ταυτόχρονα αρκετά μεγάλη για να καταφέρουμε να τα πραγματοποιήσουμε!
Απο ποια πολη εισαι; Γιατι αν εισαι Θεσσαλονίκη μπορώ να σου προτείνω φροντ με ΦΟΒΕΡΟ καθηγητή βιολογίας μιας και φαινεται οτι αυτο το μαθημα ειναι το "αδύνατο" σου σημείο για τον στόχο σου.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Γιατί (χωρίς ερωτηματικό αυτή τη φορά) είναι προτιμότερο να παλέψεις όσο μπορείς για να κατακτήσεις τους στόχους σου από το να αναρωτιέσαι μια ολόκληρη ζωή "ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ"...
Να είστε όλοι καλά και να μην το βάζετε ποτέ κάτω! Η ζωή είναι πολύ μικρή για να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας και ταυτόχρονα αρκετά μεγάλη για να καταφέρουμε να τα πραγματοποιήσουμε!
Αν και δε διαφωνώ με το να βάζει κάποιος στόχους και να προσπαθεί να τους πετύχει θεωρώ οτι εσύ έχεις ξεπεράσει το μέτρο (με το συμπάθειο
![thumbup :thumbup: :thumbup:](https://www.e-steki.gr/images/smilies/thumbup.gif)
Ένα αγαπημένο μου μότο είναι "πρόσεχε τί εύχεσαι γιατί μπορεί να σού τύχει". Κοινώς, πολλές φορές αφιερώνουμε χρόνο και ενέργεια σε κάποιο στόχο κι όταν τον πετυχαίνουμε ανακαλύπτουμε έντρομοι οτι τελικά δε μας καλύπτει.
Επίσης βλέπω μια άρνηση να δεχτείς την αποτυχία και να χάσεις τον έλεγχο των πραγμάτων. Αυτό θα είναι ένα μεγάλο εμπόδιο στη ζωή σου.Σκέψου το.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Johnny15
Επιφανές μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
https://www.forbes.com/sites/kathyc...-work-4-career-moves-they-avoid/#65830ed45372
Ακόμη και το forbes -που φρονώ οτι τόσο αγαπάς- διαφωνεί μαζί σου.
Ο ενταφιαστής ονείρων, είναι νέο επάγγελμα στην πιάτσα των 'ρεαλιστών' ;![]()
![]()
Κάθε δουλειά έχει μέσα τις βαρετές ρουτίνες που θα βαριέται να κάνει ο οποιοσδήποτε.
Ο forbes δε διαφωνεί μαζί μου, το θέμα για το οποίο συζητά είναι διαφορετικό.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
meetmeinmontauk
Τιμώμενο Μέλος
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Καλησπέρα και από εμένα. Θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να μοιραστώ την εμπειρία μου με τις Πανελλήνιες.
Το 2017 έδωσα πρώτη φορά πανελλήνιες, στο 3ο επιστημονικό πεδίο, με στόχο την Ιατρική. Ανέκαθεν ήμουν μια μαθήτρια που διάβαζε ανελλιπώς σε όλη τη διάρκεια των σχολικών χρόνων και κατά συνέπεια δεν είχα κενά. Φροντιστήριο ξεκίνησα το καλοκαίρι του 2016, καθώς το επόμενο σχολικό έτος (2016-2017) θα έδινα πανελλήνιες. Δηλαδή, μέχρι και την Β' Λυκείου διάβαζα μόνη -όσα μας έβαζαν στο σχολείο, αλλά και έκανα επιπλέον ασκήσεις από βοηθήματα ή από το ίντερνετ.
Για να μην τα πολυλογώ, η χρονιά -ειδικά μετά τον Ιανουάριο- κύλισε αρκετά γρήγορα, έδωσα πανελλήνιες και έπειτα βγήκαν τα αποτελέσματα:
Φυσική: 20
Χημεία: 19
Βιολογία: 18.5
Έκθεση: 16.5
ΣΥΝΟΛΟ: 18535
Για να είμαι ειλικρινής παρότι ξέρω ότι -θεωρητικά- είχα καλή επίδοση, δεν έμεινα ικανοποιημένη. Και αυτό γιατί δεν πιστεύω ότι τα μόρια αυτά αντιστοιχούν στην προσπάθεια που έκανα ΟΛΑ αυτά τα χρόνια. Και, προπάντων, γιατί ήξερα ότι αυτά τα μόρια δεν θα ήταν ικανά να μου εξασφαλίσουν μια θέση στην σχολή που τόσο πολύ ήθελα -την Ιατρική. Τελικά, πέρασα στην Φαρμακευτική που ήταν η 3η επιλογή μου μετά την Ιατρική και την Οδοντιατρική. Το αντικείμενο σπουδών δεν με ενθουσίαζε και επιπλέον γνώριζα ότι οι επαγγελματικές προοπτικές στην Ελλάδα του σήμερα ήταν περιορισμένες έως ανύπαρκτες. Έτσι, αποφάσισα χωρίς δεύτερη σκέψη να ξαναδώσω.
Όπως και την 1η φορά που έδωσα, πήγα φροντιστήριο (σε διαφορετικό). Αυτή τη φορά όμως διάβαζα ακόμα περισσότερο - μπορείτε να πείτε ότι είχα πεισμώσει κάπως. Από άποψη γνώσεων η 2η χρονιά ήταν ευκολότερη από την 1η καθώς στην ουσία φρόντιζα να διατηρήσω τις ήδη υπάρχουσες γνώσεις κάνοντας συχνές επαναλήψεις και επιπλέον κάλυπτα τυχόν "κενά" δηλαδή οτιδήποτε μπορεί να μου είχε ξεφύγει την 1η χρονιά. Αντίθετα, από άποψη ψυχολογίας ήταν πολύ δυσκολότερα και αυτό καθώς δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να αποτύχω ξανά (για να μην παρεξηγηθώ: λέω "αποτύχω" γιατί θεωρώ ότι μη πετυχαίνοντας τον στόχο μου ουσιαστικά απέτυχα. Επ'ουδενί δεν θεωρώ την εισαγωγή σε οποιαδήποτε σχολή αποτυχία).
Ομολογώ ότι από ό,τι φάνηκε κατά τη διάρκεια της 2ης χρονιάς, πέρσι η προετοιμασία μου ήταν ανεπαρκής (από άποψη ασκήσεων, μεθοδολογιών, κλπ.). Η πληρέστερη προετοιμασία που έκανα φέτος θεώρησα ότι θα αποδώσει καρπούς, δίνοντάς μου έτσι το πολυπόθητο εισιτήριο για την σχολή που πάντα ονειρευόμουν, δηλαδή την Ιατρική. Αμ δε....
Στη συνέχεια, σας παραθέτω τα αποτελέσματα της 2ης μου προσπάθειας:
Φυσική: 19.1
Χημεία: 19.6
Βιολογία: 17.8
Έκθεση: 17.1
ΣΥΝΟΛΟ: 18406
Η πρώτη μου αντίδραση; Ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ; Γιατί δεν τα κατάφερα ΠΑΛΙ; Γιατί δεν ανταμείφθηκαν οι κόποι και οι θυσίες τόσων ετών; Γιατί να γράψω χειρότερα από πέρσι; Γιατί δεν είμαι ικανή να περάσω εκεί που θέλω; ΓΙΑΤΙ;
Κλάμα, απογοήτευση, στεναχώρια... Και τώρα τι κάνω; Ακούγεται ότι θα πέσουν οι βάσεις αλλά μέσα μου πιστεύω ότι δεν πιάνω ούτε καν τη 2η επιλογή μου, την Οδοντιατρική. Όμως ακόμα κι αν την πιάσω, πως να το κάνουμε, δεν είναι Ιατρική και ποτέ δεν θα γίνει. Εξακολουθεί μέσα στο μυαλό μου να ηχεί αυτό το γιατί.. Γιατί ενώ διάβαζα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να μην μπορώ να εισαχθώ στη σχολή των ονείρων μου; Τι παραπάνω από εμένα έχουν όσοι τα καταφέρνουν κάθε χρόνο;
Το (μεγάλο) σοκ κράτησε μια βδομάδα περίπου. Στη συνέχεια, όλα τα αρνητικά συναισθήματα που σας περιέγραψα σταδιακά μετατράπηκαν σε οργή και αυτή με τη σειρά της σε αποφασιστικότητα και πείσμα. Κι όμως, το αποφάσισα. Θα δώσω ακόμα μια χρονιά. Και θα είναι και η τελευταία.
Γιατί (χωρίς ερωτηματικό αυτή τη φορά) είναι προτιμότερο να παλέψεις όσο μπορείς για να κατακτήσεις τους στόχους σου από το να αναρωτιέσαι μια ολόκληρη ζωή "ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ"... Άλλωστε, το επάγγελμα που θα επιλέξουμε -καλώς ή κακώς- θα μας ακολουθεί για 35+ χρόνια.
Και κάτι τελευταίο... Διάλεξε μια δουλειά που σ' αρέσει και δε θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου (Κομφούκιος)
Να είστε όλοι καλά και να μην το βάζετε ποτέ κάτω! Η ζωή είναι πολύ μικρή για να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας και ταυτόχρονα αρκετά μεγάλη για να καταφέρουμε να τα πραγματοποιήσουμε!
Όπως ειπώθηκε και παραπάνω, οι βαθμοί σου ήταν πολύ καλοί και σου επιτρέπουν να μπεις σε πολλές σχολές. Μην πετάς αυτή την ευκαιρία προσκολλημένη στο ότι απέτυχες.
Νιώθω ότι σε ξεχάσαμε εσένα και δεν σου απαντήσαμεΚαλησπέρα. Χαίρομαι που βρήκα αυτό το thread και επιτέλους μπορώ να εξωτερικεύσω κάπου τις σκέψεις μου σχετικά με τα τελικά (άσχημα) score μου στις πανελλήνιες. Αν με έχετε δει σε άλλα θέματα αυτού το forum να επαναλαμβάνομαι χίλια συγγνώμη αλλά βρίσκομαι σε μία φάση που με διατρέχει η απογοήτευση, το άγχος και η αναποφασιστικότητα.
Λοιπόν, έγραψα 14.496 στο 3ο πεδίο. Αρκετά μέτριος βαθμός σχετικά με αυτό που περίμενα. Όταν είδα τα αποτελέσματα, ντράπηκα. Πήγα σπίτι και κοιμόμουν όλη την υπόλοιπη μέρα γιατί δεν ήξερα πως να το διαχειριστώ όλο αυτό. Καθηγητές με έπαιρναν τηλέφωνο, θείοι και θείες αλλά δεν απάνταγα. Η μάνα μου δεν καταλάβαινε γιατί με πείραξε τόσο εφόσον η γενική απόδοση των παιδιών που έβλεπε ήταν κάτω από μέτρια. Οι φίλοι μου τα κατάφεραν, σύμφωνα με περσινές βάσεις έχουν όλοι πετύχει τον στόχο τους και ειλικρινά χάρηκα γι' αυτούς. Δεν εύχομαι σε κανένα να περάσει την φάση που βρίσκομαι εγώ τώρα.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ, κοιτάζω συνεχώς σχολές και προσπαθώ να καταλήξω σε κάτι.
Ο στόχος μου ήταν να περάσω Βιοτεχνολογία και αν δεν την έπιανα να είχα ως plan b τα γεωπονικά τμήματα που σχετίζονται με την Φυτική Παραγωγή. Αλλά κάπως, κατάφερα να συγκεντρώσω τόσα μόρια έτσι ώστε να μην τα πιάνω ούτε αυτά -- σύμφωνα με τις βάσεις του 2017. Anyways, ίσως δώσω και δεύτερη φορά αλλά αυτή τη στιγμή δεν έχω την δύναμη να διαβάσω.
Ειλικρινά αυτή η χρονιά με κούρασε πάρα πολύ. Μπορεί να μην φαίνεται από τα μόρια που συγκέντρωσα αλλά προσπάθησα σε βαθμό που εξέπληξα μέχρι και τον εαυτό μου. Ίσως κουράστηκα τόσο επειδή έδινα το 100% μου από την θερινή προετοιμασία με συνέπεια όσο προχώραγε ο καιρός να χάνω όλο και περισσότερες δυνάμεις. Και γι' αυτό η ιδέα της δεύτερης χρονιάς φαντάζει παλούκι.
Τι θα κάνω τώρα; Well, κάτω από τα Γεωπονικά έχω βάλει Τεχνολογία Τροφίμων που μου ψιλοάρεσαν τα μαθήματα αλλά δεν έχω αποφασίσει αν θέλω να γίνω Food Technologist και νοσηλευτική που πρέπει να είσαι αρκετά κοινωνικός -- κάτι που δεν κατέχω ακόμα.
Ευχαριστώ αν ασχοληθήκατε και διαβάσατε όλα τα παραπάνω.
![console :console: :console:](https://www.e-steki.gr/images/smilies/console.gif)
Τα μόριά σου ίσως να μην σε ικανοποιούν πλήρως αλλά σου δίνουν επιλογές. Έχεις ψάξει για σχολές άλλων επιστημών πέρα από αυτές που προανέφερες? Κι αν ναι, θα ήσουν πρόθυμος να δοκιμάσεις κάτι το οποίο δεν υπήρχε στις πρώτες σου επιλογές?
Όπως είπα και στην κοπέλα πιο πάνω, να είσαι ανοιχτός σε εναλλακτικές γιατί δεν ξέρεις που θα σε βγάλει. Δεν γίνεται να ξέρουμε με σιγουριά τι θέλουμε στα 18 μας. Στην τελική, αν το τμήμα στο οποίο θα εισαχθείς δεν σ' ευχαριστεί, κάνεις 10% ή ξαναγράφεις πανελλήνιες. Η ζωή μας δεν τελειώνει με μια απόφαση ειδικά σε τόσο μικρή ηλικία, ούτε σπαταλάμε χρόνο με το να προσπαθούμε να βρούμε τι μας γεμίζει (σε συνδιασμό πάντα με την επαγγελματική αποκατάσταση, κι αυτό είναι σημαντικό).
Σου εύχομαι να πάρεις την καλύτερη δυνατή (για σένα) απόφαση
![Empathy :empathy: :empathy:](https://www.e-steki.gr/images/smilies/2018/empathy.gif)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Guest 982117
Επισκέπτης
![Ημερομηνία Ημερομηνία](images/general/calendar.png)
![Ώρα Ώρα](images/general/clock.png)
Φιλικά καλή τύχη κ απότελεσματα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:Tα παρακάτω 56 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
- despoina13
- Alessandra Eliza
- kiyoshi
- Anonymous1
- Giannis_19
- nearos
- spring day
- *
- pannnos1992
- Peter Pan13
- air_fish
- soap
- *
- Nickgr
- *
- Nikoletaant
- Than003
- Appolon
- BoredPanda
- *
- *
- reezaki
- *
- Nikoleta_Giann
- *
- SlimShady
- pinkheart
- ggl
- KMusic
- *
- το κοριτσι του μαη
- *
- Dimitris9
- Schlimazel
- Pepega'
- gwgw_5
- *
- stefan
- Reik
- angelaRet
- Vasilina93
- DimitraA.
- Darkking
- *
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.